1e wintersport niet zonder zeeuwsspek

In december vroeg mijn vriend of ik met een groep vrienden op wintersport wilde. Flitsen van vallende Wini’s passeren mijn gedachten. Maar ik hoorde mezelf al ‘ja’ zeggen. Later realiseerde ik me twee belangrijke dingen: ik kon niet skiën en met wie gingen we eigenlijk?

Punt 1:‘ik kon niet skiën’ was gemakkelijk op te lossen. We vertrokken pas in maart, dus ik had nog vanaf december de tijd om te oefenen op de borstelbaan. Zo gezegd zo gedaan.

En dan puntje 2! Wie ging er eigenlijk mee? Daar wilde ik vooraf toch ook graag meer over weten. Dus zijn wij een aantal weken voor de wintersportmet de hele club bij elkaar gekomen. Voor de één, mij dus, een nadere kennismaking. En voor de meeste anderen een standaard wintersport-bijeenkomst. Wie neemt wat mee, wie doet de boodschappen, hoe laat gaan we weg etc.

Iedereen kreeg zijn eigen taak mee en voordat we het wisten, zaten we gezellig te babbelen over van alles en nog wat. Opeens begint één van de medewintersporters, Leon, te praten over zijn favoriete hapje. Zijn hapje moet mee én moet van Weidenaar zijn. Ik kijk op en begin te lachen. ‘Waar heb je het over?’ vraag ik Leon. ‘Zeeuwsspek , ik kan niet een hele week zonder Zeeuwsspek!’ Ook Hotze, mijn vriend, begint te lachen. ‘Ik denk dat Wini wel voor het Zeeuwsspek kan zorgen.’ zegt Hotze. Leon kijkt hem niet begrijpend aan. Dan begint erbij hem opeens een lichtje te branden. ‘Ben jij een echte Weidenaar dan?’

weidenaar-zeeuwspek-tmb-1400

Op 18 maart zijn we met zijn achten naar Frankrijk vertrokken. Op het moment dat we Leon thuis ophaalden is zijn eerste vraag; ‘Wini, heb je wel Zeeuwsspek meegenomen?’ Lachend stapten we in de bus en vertrokken naar Frankrijk. Een geweldige week hebben we gehad en we hebben er zeven fans voor Zeeuwsspek bij, dankzij Leon.

Vrienden, bedankt voor de fantastische week en op naar volgend jaar. Een wintersport met heeeel veeel Zeeuwsspek.

Wini Weidenaar

blog comments powered by Disqus